Ook de derde bijeenkomst zit er weer op en wat gaat de tijd dan toch snel. Zeker als je een medereisgenote de dagen af ziet tellen in haar agenda. Over 36 dagen is het dan eindelijk zover, het echte avontuur gaat beginnen!

Ook voor deze bijeenkomst hebben we niet stil gezeten. We hebben namelijk in groepjes van 3 of 4 personen een presentatie voorbereidt van 1 van de 3 voorgelegde onderwerpen.
Allereerst de presentatie over ontwikkelingssamenwerking, natuurlijk wist ik hier al het een en ander over, maar verdieping en herhaling werkt toch zeer verfrissend voor de hersenen. Ook ben ik meer over de SSNM te weten gekomen, zo zie je maar weer dat er veel bij komt kijken en er mooie projecten zijn gerealiseerd.
Na een korte pauze kwam de presentatie waar onder andere ik druk mee bezig ben geweest, met als onderwerp MASAYA! Met een PowerPoint vol mooie foto’s van de bezienswaardigheden, producten uit Masaya en de omgeving hebben we denk ik een goed beeld weten te vormen van de verscheidenheid die deze plaats kent.
De laatste presentatie ging over Nicaragua, het land waarin onze bestemming ligt.
Gelukkig weten we nu welke klimaat we kunnen verwachten, handig bij het pakken van de koffers en hoeveel inwoners Nicaragua telt per vierkante kilometer, dit is heel wat minder dan dat wij hier in Nederland kennen! Maar ook andere interessante onderwerpen zijn naar voren gekomen, zoals de bevolkingsverdeling, het eten, de munteenheid, de cultuur en onder andere de geschiedenis die terug gaat in de tijd van Columbus.

Dan de vertaling van het liedje, Me gustas tu - Ik vind je leuk van Mabu Chao. Velen van ons zijn door deze opdracht bewust geworden dat Google vertalen niet ideaal is en het kopiëren van een songtekstpagina ook niet het gewenste resultaten oplevert. Wel krijg je hier leuke uitspraken door, die de sfeer in de groep hooghouden We zullen dus nog beter en serieuzer aan de bak moeten.
Dan maar even een potje Kwartet in het Spaans, ligt dit aan mij of wordt het steeds moeilijker naar mate je ouder wordt. Al met al toch gewonnen en de winnaars werden rijkelijk beloond met een leuk presentje, misschien verrassend maar zeker gewaardeerd!

Oke, en dan nu echt wat serieuzer.. Enkele tips met betrekking tot PR en Social media werden op een leuke en interactieve manier aan ons gepresenteerd, met als doel om ons iets bewuster te maken van de voor- en nadelen die bijvoorbeeld een Facebookaccount met zich mee kan brengen. En zoals altijd de tijd van de bijeenkomt te kort is, is dat ook de ruimte in dit blog. Nog snel wat dingen bespreken met betrekking tot de PR en we zijn er al weer klaar mee voor vandaag. Nu nog maar wat Spaanse zinnen gaan leren, anders wordt de brief naar ons gastgezin misschien wel erg onbegrijpelijk…… Gelukkig hebben we foto’s om veel dingen duidelijk te kunnen krijgen

het is me gelukt ik behoor tot de 10 laatste gelukkige die mee mogen naar masaya, Nicaragua!! na een paar spannende selectie ronden heb ik dan het geluk dat ik mee mag. vraag me niet waarom maar blijkbaar was ik goed genoeg om mee te mogen!

helemaal vanuit ons koude kikkerlandje mag ik in februari (helaas met de carnaval) 16 dagen genieten van een hele andere cultuur in Masaya, voor de mensen die niet weten waar dit is.. helemaal in zuid amerika! oftewel heel lang vliegen en een hele belevenis voor iemand die in zo’n klein simpel boeren dorp woont genaamd wanroij!

we gaan daar leven in een gastgezin en stichting stedenband nijmegen heeft verschillende schitterende projecten opgebouwd in masaya en natuurlijk gaan we deze ook bezoeken. we gaan vulkanen bekijken, typische gezellige markten bezichtigen, jeugd ontmoeten en op schitterende witte stranden lekker luieren en zwemmen in helder blauw water. voor de gene die nu jaloers wordt, het is niet een en al feest want ik ga dus ook ervaren hoe het is om 2 weken niet te douche! en niet alleen ik ga dit ervaren maar ook de mensen om me heen want ik denk dat er geen deo zo goed is om een 2 weken niet gedoucht lichaamsgeur te verminderen!! (bij deze alvast sorry aan mijn medereizigers) maar ondanks dat lijkt het me toch heel gaaf en heb er een jaartje carnaval wel voor over.

we gaan niet gewoon lekker vakantie vieren, nee we zijn er ook met een doel! namelijk een soort ontwikkelingswerk. we gaan in masaya veel nieuwe ervaren opdoen en deze ervaringen met het nijmeegse volk en omgeving delen. dus ook door dit weblog, zodat de naam Stichting stedenband nijmegen masaya meer naamsbekendheid krijg.

om een beetje voorbereid te zijn en om een goede eindpresentatie te hebben, is er vanaf november een voortraject gestart van 8 weken en als we terug komen van masaya hebben we nog 6 weken een natraject! dit houd in dat ik nu al een beetje bezig ben met spaans! en eerlijk gezegt gaat het me beter af dan ik dacht! ik kan mezelf al voor stellen voor het geval dat ik daar een knappe masayaan tegen kom, namelijk Me llamo Anne, como te llamas? encontado de conorcelle! (ofzoiets) ik leer met dit voortraject ook de andere 9 studenten kennen en de redenen waarom zij mee willen na masaya:

sjoerd > expeditie Masaya omdat?

ik wil meedoen aan expeditie masaya omdat ik meer over de mensen wil weten, over cultuurverschillen en wat mijn leeftijdsgenoten daar doen. ook wil ik weten welke projecten er zijn en ik wil graag daar een steentje aan bijdragen.

(eerste jaars student activiteitenbegeleiding natuur en welzijn)

fieke > expeditie Masaya omdat?

ik neem deel aan expeditie masaya omdat ik erg geinteresseert ben in andere culturen. de manier van leven en de gewoontes van de bevolking in masaya. ik hou van reizen mensen ontmoeten en communiceren in vreemde talen.

(tweede jaars studente in en out door design)

deborah > expeditie Masaya omdat?

Ik wil graag meer van de wereld zien, en bovendien lijkt het me helemaal geweldig om 2 weken in een hele andere leefomgeving en cultuur te leven.

(tweede jaars studente dierverzorging)

job > expeditie Masaya omdat?

de reden dat ik mee naar Nicuragua is omdat ik wil weten hoe ze daar met verschillende onderwerpen omgaan. bijv. homoseksualiteit, en hoe ze met planten mensen en dieren omgaan. en daarnaast wil ik nog zoveel mogelijk leren over de cultuur.

(eerste jaars student activiteitenbegeleiding natuur en welzijn)

laura > expeditie Masaya omdat?

ik neem deel aan expeditie masaya omdat het mij een hele ervaring lijkt om een andere cultuur van dichterbij mee te maken en te leren kennen. ik hoop veel van de reis te leren en veel aan andere kan leren van de ervaringen die ik daar ga leren.

(eerste jaars studente activiteitenbegeleiding natuur en welzijn)

iris > expeditie Masaya omdat?

ik ben geintereseert in de leefwijze van de mensen daar en in de handwerken die ze maken. ik wil kijken of ik inspiratie kan opdoen en of ik deze in mijn vak kan toepassen.

(derde jaars studente in en outdoor design)

floor > expeditie Masaya omdat?

ik ga mee omdat het een unieke ervaring is en omdat ik wil leren omgaan met veranderingen.

(derde jaars studente activiteitenbegeleiding natuur en welzijn)

janne > expeditie Masaya omdat?

ik doe mee omdat dit mij een geweldige ervaring lijkt, ik ben nooit zo ver van huis geweest en dit is altijd al een droom van mij geweest. ik wil graag de wereld ontdekken en dit is vast een mooi begin. het lijkt me erg leerzaam en stiekem ook wel spannend.

(tweede jaars studente activiteitenbegeleiding natuur en welzijn)

joriska > expeditie Masaya omdat?

de reden dat ik deelneem is omdat ik wat meer verdieping en uitdaging zoek. ik wil mijn grenzen verleggen en wat meer bewust zijn van de dingen die ik heb en wie ik ben. ik wil voor 2 weken deel uit maken van masaya, van het gezinsleven en de emoties en dagelijkse dingen. ik wil problemen en moeilijkheden los kunnen laten en de leuke dingen in het leven meer waarderen. wat ik ook altijd graag wilde is deelnemen aan een goed doel, niet door geld te geven maar door mezelf in te zetten.

ik ben opzoek naar avontuur en ik wil dit beleven.

(derde jaars studente in en outdoor design)

anne > expeditie Masaya omdat?

we gaan daar niet bepaald in een 5 sterrenhotel leven dus ik hoop op deze manier de kleine dingen in het leven wat meer te waarderen. ik vind de nederlanders een best wel zeurend volkje, en ik hoop door te ervaren wat een leven is zonder douche, telefoon, luxe eten enz. ik wat minder bij dat zeurende volkje ga horen. ik wil de mooie projecten zien die ssnm daar heeft ontwikkeld en natuurlijk wil ik de natuur, cultuur en gezelligheid van het land zien.

(derdejaars studente acitiveiten begeleiding natuur en welzijn)

de gezelligheid zit er al goed in, en we ouwehoeren al een hoop tijdens de bijeenkomsten. zo zeggen we om de een of andere reden me gusta GANZO! ik hou van ganzen! naja zolang er maar gelachen wordt is het goed. huiswerk krijgen we ook al, naast woordjes leren, uitzoeken wat ontwikkelingswerk inhoud kregen we deze week ook de opdracht liedje zingen mee, dus voor iedereen die ook al een beetje van de nicaraguaanse cultuur wil snuiven ga youtube op Manu chao - me gustas stu!

ojaa en de inenteningen hebben we ook al gehad! ik ben erachter gekomen dat er een kleine kans bestaat dat ik terug kom met hondsdolheid. dus als ik na de expeditie raar ga doen is dat misschien wel de reden:P

kortom tot nu toe is alles al erg leuk en ik krijg er steeds meer zin in!

- er volgt vast wel weer een verhaal om jullie op de hoogte te houden!!

nu nog op z’n brabants:

Houdoe!

de groep!

De 2de bijeenkomst is weer voorbij, en iedereen is razend enthousiast.
De indeling van de bijeenkomst liep anders dan gepland was, maar wij zijn een flexibele groep en we gingen mee met de “flow”.
Als eerste, even bij de les blijven, de facturen van de GGD (ook dit moet gebeuren). Wordt het vergoed door de verzekering of niet? Zo kom je toch weer toch het besef dat er nog veel geregeld moet worden.
Tijd voor wat leuks, een teambuilding opdracht, met de naam het gestrande vliegtuig (volgens mij willen ze ons bang maken, voor we überhaupt dat vliegtuig instappen om naar de andere kant van de wereld te vliegen!) Maar goed iedereen doet gezellig mee. Gelukkig komt het niet tot slaande ruzie, en al gauw hebben we een mooie lijst van spullen die we eventueel uit het vliegtuig willen redden.
Tegen de tijd dat we klaar zijn met het spel, is het andere lokaal weer vrij en kunnen we weer naar het AB-lokaal (de home-basis van de Activiteiten Begeleiding). Eenmaal daar, gaan we Spaans oefenen. Met een mooi lijstje die we de vorige keer hebben gekregen, gaan we aan de slag. Moeilijk hoor, dat uitspreken. De v spreek je uit als een b, de j wordt een g, de ll is een j en ga zo maar door. Een dan komt het beruchte woord van de avond. Ganzo (=gans). Me llamo ganzo, wordt er opeens gezegd (met andere woorden, mijn naam is gans) En je raadt het al, de toon is gezet voor de avond.
Als vervolg op de Spaanse les, wordt er nog een liedje afgespeeld, wat we moeten gaan leren en mogen vertalen. Huiswerk, blergh, denk je er vanaf te zijn. Ja, ook hier wordt het KEIhard bikkelen. Gelukkig doen we dit dan ook met plezier, want Spaans is leuk. Het is Ganzo leuk .
De laatste opdracht van deze avond is het maken van leerdoelen. Wat wil je nog leren of wil je verbeteren tijdens het voortraject, de reis zelf of tijdens het na-traject. Er waren verschillende mooie leerdoelen en ik hoop dat ieder dat deze ook gaat en mag bereiken.
De tijd is om, afscheid nemen, wie moet er naar het station? De laatste dingetjes worden geregeld en we verlaten de school.

Ik kijk uit naar de volgende bijeenkomst!

Vandaag was de eerste bijeenkomst van Expeditie Masaya. De groep is erg enthousiast en open minded.
We hebben deze bijeenkomst elkaar beter leren kennen en wat basisgegevens en informatie gedeeld. Maandag en dinsdag gaan we met groepen naar de GGD voor de injecties. Ik kijk alweer uit naar de volgende bijeenkomst.

Eind februari vertrekken 10 Helicon-studenten naar Masaya. Naar een pittige selectie starten de 10 gelukkigen vandaag met het voorbereidingstraject. Ze maken nader kennis met elkaar, beginnen voorzichting met hun eerste woordjes spaans en krijgen heel veel informatie over zich heen. Heel spannend allemaal!

Vanuit thuis gaat het project toch nog verder en krijgen we van Carlos mooie foto’s van de Bomberos met de nieuwe TAS waar zo lang op gewacht is. Eindelijk dus, dat het voor ze mag lukken om zonder onze instucties toch wegwijs te worden met deze nieuwe auto. Op de foto’s is te zien dat Johnny het hogedrukpistool al heeft gevonden. Wat was ik daar graag bij geweest om alle reactie’s te horen en om de gezichten van de jongens te zien.

Voor de jongens in Masaya, veel succes met deze mooie nieuwe auto en ik hoop dat we er samen nog een keer mee oefenen / uitrukken.

Groeten, Gerard.

Vanuit het zonnige Barcalona, krijg ik hier net het berichtje te lezen.

De truck is aangekomen in Masaya en de heren hebben hem gewassen.

Voor nu weet ik ook niets meer, maar zodra ik meer weet komt het jullie kant op.

En aan dit sprookje zit ook weer een goed einde.

Otto

Dag 9, de laatste voor we morgenvroeg om 4.00U door de Bomberos op het vliegtuig worden gezet. Ik hoop dat mijn maag het volhoudt, begint meer een centrifuge te lijken. Bij de kazerne het bekende handen schudden en een boksbegroeting, dat komt dus hier vandaan Lucky. Als iedereen klaar is op naar Tonio Senz, de autosloper voor de eindoefening, is de bedoeling, maar het beloofde wrak is niet binnen gekomen. Geen eindoefening dus. Hij beloofde ons er voor de volgende keer 10 wrakken, dat is dus vast geregeld. Voor we gaan vraag ik nog of hij aan de picknicktafel gedacht heeft, die hij beloofd had voor de jongens. We mogen hem direct meenemen, op het dak van de TAS, super vind ik dat. Het was mijn eigen kleine projectje, kan die oude vieze tafel de keuken uit, een bloemetjeszeil erop en listo (klaar). Op de kazerne hebben we nog wat gestabiliseerd en met de HD kussens geoefend en rond 12.30U zat het oefenprogramma erop en sta ik op mijn laatste reserve te draaien. Geef iedereen een hand en in een streep naar het hotel. Na wat lokale paardepillen staat mijn maag (centrifuge) in eens stil. Later in de middag met een paar bomberos nog naar de oude markt geweest en wat gedronken en wat gekletst over thuis. Wat voor hun belangrijk is, is eigenlijk hetzelfde als bij ons. Om 18.00U is het officiële afscheid met mooie woorden en de certificaten. Het is voor mij de 1^e keer in Masaya, aan het einde nog iets zeggen over mijn verblijf hier is niet echt moeilijk voor me als je hier iets doet dan doet het er ook toe. Simpele dingen als verlopen te maken, maar ook het trainen. Als de mogelijkheid er is dan is dit voor mij niet de laatste keer. Het werk wat Otto en ik hier hebben kunnen doen helpt echt. De brandweer hier is belangrijk, niet alleen voor brand maar ook sociaal, er lopen hier jongens die anders zeker aan de lijmpot hadden gezeten. Maar ook die worden hier geholpen en krijgen af en toe wat schoon water of eten, het is meer een leerproject met een paar slimmerikken er tussen die de boel draaiende houden. Het doet er dus toe. Ik hoop dat de samenwerking tussen de Bomberos en ssnm/brw Nijmegen nog velen verhalen oplevert.

Gr, Gerard.

Dinsdag 4-5

Vandaag vroeg naar Mister Tono, helaas geen auto. Maar Gerard vraagt tussen neus en lippen door naar de tafel die hij ons beloofd heeft. En jawel we kunnen hem meteen opladen. Verry happy.

Dan maar gaan oefenen bij de bomberos zelf. Er is genoeg te doen, we gaan eerst aan de slag met het heffen van een auto met de spreider, daarna doen we het nog een x met de hefkussens. Ook gaan we een zware kist verplaatsen met behulp van 2 hefkussens. Dit doen we zonder dat de jongens elkaar kunnen zien, dit om het samen werken te stimuleren, en te laten zien dat je niet alleen kan heffen maar ook kan verplaatsen.

In de middag ga ik met Javier en commandant Luna, naar de nieuw te bouwen post in Nindiri. Gerard blijft in Masaya, hij heeft even een innige band met de WC. Ik word uitgenodigd om wat te gaan eten. Ze willen graag weten of we er nog een vervolg aan gaan geven, ik heb verteld dat we gaan kijken wat we kunnen doen.

’s Avonds delen we de certificaten uit en gaan naar het hotel om rustig alles in te pakken. Morgen worden we om 04.00 opgehaald.

Al met al is het een zeer goede week geweest en we hebben ze veel kunnen leren, kortom, we made a difference. Zou mooi zijn om dit voort te zetten.

Otto

Dag 8 goed geslapen, maar mijn maag voelt niet echt top. Rond 8.00U bij de BRW, de jongens waren al druk in de weer. Het had flink ingeregend, der stond aardig wat water in de schatkamer. We kregen direct te horen dat de TAS ook vandaag niet wordt vrijgegeven, omdat de mensen die zaterdag geen vrij hadden gehad (de dag van de arbeid) nu recht hadden op een vrije dag, schiet mij maar lek, ik snap het niet. Nadat alles weer droog en ingericht was zijn we de oude Duitse TAS gaan oppimpen, aggregaat en lampen erop. De jongens vinden het super en werken goed mee. 24 volt wordt gerepareerd en de plaatselijke smid met ik denk het enige lasapparaat van Masaya werd er bij geroepen. Der is van alles gemaakt en de latino muziek knalt door de kazerne. Dan worden we er voorzichtig aan herinnerd dat het vandaag onze beurt is om te koken, als het niet te veel moeite is voor 25 man, dus op naar de Pali (Aldi, maar dan gezelliger). Er staat macaroni met salade op het menu, 50 dollar voor 25 man is te doen. Ze staan ieder keer weer in de keuken wat angstig te kijken wat de pot schaft, we zijn benieuwd, maar uiteindelijk vinden ze het lekker, alleen Carlos had weer wat te zeuren. Maar dan eindelijk brand, onze eerste uitruk in Masaya, er staat een telefoonkabel kortsluiting te maken die gewoon met een gebonden straal wordt geblust. Had ik nog nooit mee gemaakt. In de middag is Otto in de weer gegaan met de HD kussens om alles passend te maken. Ik ga wat jongens leren bendelen en mijn naam wordt regelmatig geroepen om te kijken bij weer een aansluiting of beugeltje wat is gemaakt. Later in de middag doen we een AID training, daar werd vaak om gevraagd, die kan vanaf nu op de ambu. Het is 19.00 U als we de kazerne uitlopen. Morgen de laatste dag dat we nog iets kunnen doen, oefenen dus en, dat is ook belangrijk hier, de certificaten uitdelen.

Gr,Gerard